انتقاد زیدآبادی از همراهی طیفی از نیروهای صاحبنفوذ در حکومت با نتانیاهو؛ مذاکرات را تخریب میکنند و صدایشان هم بلند است/امید نتانیاهو به همین صداهاست
احمد زیدآبادی، تحلیلگر سیاسی در کانال تلگرام خود نوشت: متأسفانه در داخل ایران طیفی از نیروهای صاحبنفوذ در حکومت پا به پای نتانیاهو در جهت تخریب روند مذاکرات و به شکست کشاندن آن صدایشان بلند است!
توییت معنادار آشنا درباره انقلاب سفید و ۱۸ دی
حسامالدین آشنا با بازخوانی جملهای از سعدی، به ترکیبهای متناقضی چون «سلطنت انقلابی» و «انقلاب سلطنتی» طعنه زد.
مرعشی: نهادهای امنیتی چهکاره بودهاند که اجازه دادهاند موساد در ایران یارگیری کند یا اسلحه وارد کشور شود؟
مرعشی با بیان اینکه جمهوری اسلامی این تغییر را تا به امروز به رسمیت نشناخته است، گفت: از نظر من، این عامل اصلی مشکل است. جوانی که با حکومت و دولتمردانش و مسئولان کشور حال نمیکند و از ادبیات تلویزیون لذت نمیبرد، موسیقیای که رادیو و تلویزیون پخش میکند با موسیقیای که او گوش میکند متفاوت است، اینها خشم خفتهای ایجاد کرده است که به هر بهانهای به میدان میآید.
فیاض زاهد: ایران هم این اورانیوم را تحویل خواهد داد و هم غنیسازی را برای مدتی طولانی فریز خواهد کرد
فیاض زاهد با بیان اینکه جمهوری اسلامی میتواند از آمریکاییها تضمین امنیتی بگیرد که به ایران حمله نظامی نکند و میتواند تضمین امنیتی بدهد که هیچگاه به اسرائیل حمله نخواهد کرد، گفت: باید روی زمین حرف بزنیم، دیگر پشت نماز جمعه و تریبون و این مسئله گذشته است. نه ما توان ادامه این وضعیت را نداریم و نه مردم دیگر تحمل می کنند.
فیاض زاهد: ایران هم این اورانیوم را تحویل خواهد داد و هم غنیسازی را برای مدتی طولانی فریز خواهد کرد
جعفرزاده: دستگاههای امنیتی ما که پز میدادند که «هیچ چیز نداریم اما امنیت داریم» کجا بودند؟/ ادعای دولت مبنی بر شنیدن صدای معترضان کودکانه است
یک نماینده سابق مجلس گفت: من کسی را میشناسم که میخواست مدیرکل آموزش و پرورش شود؛ پسرش پوشش بسیار نامناسبی داشت. کسی که بچه خودش را نتوانسته تربیت کند، حق ندارد که متولی بچههای مردم شود. پس اینها، من نمیگویم مقصرند؛ بعضاً واقعاً بیتقصیرند اما در جمهوری اسلامی مسئولیت نگیرند.
ریشه یابی از حوادث دی ماه 1404/ استاد علوم سیاسی: «خیر عمومی» آنقدر محدود شده که عملاً به «خیر خصوصی» برای گروههای خاص تبدیل شد
استاد علوم سیاسی، معتقد است که سند برنامه و بودجه کشور، شفافترین گواه بر فروپاشی قرارداد اجتماعی و نادیده گرفته شدن بخشهای بزرگی از جامعه است.